مجموعهی مکارم فاطمی سلاماللهعلیها در نظر دارد که در دو محور مهم به بحثی اعتقادی_اخلاقی بپردازد:
محور نخست به شرح القاب زیبای حضرت صدیقهی طاهره سلاماللهعلیها اختصاص دارد که زمینهساز معرفت عمیقتر به آن بزرگوار و در نتیجه ارتقا یافتن در مراتب بندگی خداست.
اما در محور دوم، سخن در این است که مطابق فرمایش نبوی صلّیاللهعلیهوآله، آن حضرت تجسم همهی مکارم والای اخلاقی است. چکیدهای از این مکارم در فرمایش امام صادق علیهالسلام انعکاس یافته که آن حضرت ده مورد از برجستهترین آنها را برشمردهاند.
در دفتر نخست این مجموعه، سه مورد از این مکارم، مورد بحث قرار گرفت که عبارت بودند از: عزت نفس، راستگویی و امانتداری.
در دفتر دوم به بسط و توضیح عناوین ذیل پرداخته شده است:
نخست دربارهی «صلهی رحم» سخن به میان آمده، پیرامون اهمیت والای دینی و اخلاقی آن گفتوگو شده و آثار و برکات آن مطرح گردیده است. همچنین پیامدهای ترک آن در دنیا و آخرت مورد توجه قرار گرفته است.
دوم دربارهی مکرمت «مهماننوازی» بحث شده، بر جایگاه آن در دینداری تأکید شده و مهمترین آداب مهماننوازی از گنجینهی روایات اهل بیت علیهمالسلام استخراج گردیده است.
سوم دربارهی مکرمت «اطعام سائل» تحلیل شده و نمونههایی از سیرهی پیشوایان در این باره معرفی شده است.
مفصلترین بحث این دفتر به بخش نخست مکرمت «تلافی نیکیها» اختصاص دارد که بخش دوم آن به دفتر سوم موکول گردیده است. در این باره ابتدا به وظایف انسان در مقابل مهمترین نیکیکننده (خداوند) پرداخته شده، در رتبهی دوم، دربارهی احسان پیامبر اکرم صلّیاللهعلیهوآله و اهل بیت علیهمالسلام بحث شده و ابعاد قدرناشناخته بودن آن بزرگواران مورد بررسی قرار گرفته است. سپس دو مطلب مهم مورد دقت قرار گرفته که دو روی یک سکهاند:
از یک سو انسان در مقابل احسان دیگران وظیفهی عقلانی و انسانی دارد که اقدام به تلافی کند و از شکرگزاری گرفته تا جبران نیکی، آنها را وجههی همت خود قرار دهد.
اما از دیگر سو، فرد محسن نباید خیر رساندن به دیگران را منوط به بازخورد مثبت آنان کند، بلکه باید نیکی به دیگران را بیش از بهرهمند کردن آنان، مایهی ارتقای شخصیت انسانی و عقلانی خودش بداند. با این نگرش، گمنامی و قدرناشناخته بودن اهل احسان، آنان را نسبت به نیکی به دیگران بیانگیزه نمیسازد؛ بلکه با تقویت روحیهی اخلاص، سبب میشود آنان نیکی به دیگران را همواره به حساب خداوند بگذارند و اجر خود را تنها از او بطلبند.
در هر مجلس از این مجالس دهگانه، سعی شده توسلی به صدیقهی شهیده سلاماللهعلیها همراه ذکر تاریخ غربت ایشان، برگزار گردد و از مجموعه القاب و کنیههای ایشان، به این موارد پرداخته شده است:
«محدثه»، «مبارکه»، «ام ابیها» و «حبیبهی خدا و رسول خدا صلّیاللهعلیهوآله».